| FRANCZYZA – a może takie rozwiązanie? |
|
Beata Sobczak, FRANCZYZA – a może takie rozwiązanie?, streszczenie wykładu wygłoszonego na II Ogólnopolskiej Konferencji "Jest życie w śpiączce" 7.09.2009 r w Toruniu Franczyza jest popularną i powszechnie wykorzystywaną metodą współpracy gospodarczej, nie tylko w biznesie, ale również coraz częściej w służbie zdrowia. Franczyza usług medycznych oznacza w szczególności utworzenie przez franczyzodawcę sieci podmiotów oznaczonych jedną nazwą i znakiem towarowym (logo), świadczących usługi o ustalonym standardzie, stosujących jednakowe procedury organizacyjne i medyczne, zapewniając szkolenia personelu medycznego, recepcyjnego oraz doradztwo w doborze sprzętu medycznego i wyposażenia Firma (tj. nazwa), jako dobro indywidualizujące dany podmiot (przedsiębiorcę, NZOZ), nie może stanowić przedmiotu umowy sprzedaży, zamiany, darowizny oraz innych umów przenoszących własność. Umową, która jednak pozwala na korzystania z cudzej firmy jest właśnie umowa franchisingowa. Należy ona do kategorii umów nienazwanych, co oznacza, iż nie jest uregulowana przepisami kodeksu cywilnego ani innej ustawy. Powodem dużej popularności franczyzy są z pewnością wymierne korzyści dla stron takiej umowy. Franczyzobiorca korzysta głównie z renomy franczyzodawcy, jego marki, specjalistycznej wiedzy i doświadczenia, szkoleń. Wadą tego systemu może okazać się pewna zależność od franczyzodawcy przejawiająca się jego prawem do kontroli, a także z reguły obowiązek ponoszenie opłaty wstępnej i opłat okresowych. W przypadku franczyzy usług medycznych nie możemy uznać, że kontrola, to uciążliwość, gdyż właśnie dzięki niej możemy zapewnić odpowiedni standard usług, a przede wszystkim bezpieczeństwo pacjentów. Konieczność ponoszenia opłat jest uzasadniona między innymi tym, że franczyzodawca świadczy usługi na rzecz franczyzobiorcy i nie może być ona wyłączona w całości także z uwagi na przepisy prawa podatkowego. Nawiązanie współpracy w formie franczyzy jest dość sformalizowane, co jest zrozumiałe z uwagi na ujawnienie przez strony istotnych informacji o sobie. Współpracę reguluje przede wszystkim umowa franchisingowa, która powinna zawierać co najmniej takie elementy, jak udostępnienie przez franczyzodawcę „pakietu franchisingowego” i zobowiązanie franczyzobiorcy do prowadzenia działalności z wykorzystaniem tego pakietu, prawo i obowiązek franczyzobiorcy do działania we własnym imieniu na własny rachunek, obowiązek franczyzodawcy wspierania franczyzobiorcy, określenie wysokości opłat. Pomimo braku ustawowego obowiązku ujawniania informacji przedkontraktowych, w praktyce franczyzodawca sporządza dla potencjalnego franczyzobiorcy, przed podpisaniem umowy, Dokument ujawniający oraz Podręcznik operacyjny (księga standardów). Mając na uwadze cel jakim jest pomoc w prowadzeniu działalności w sferze ochrony zdrowia oraz dzielenie się doświadczeniem i wiedzą, współpraca pomiędzy nimi może przybrać inną formę współdziałania np. na zasadzie umowy kooperacyjnej, czy odrębnej od franczyzy umowy nienazwanej, ale już z zachowaniem innych, niż w.w. zasad charakterystycznych dla franczyzy. |